Odontologia kontserbatzailea
Txantxar-motak
Txantxarra dugunean, hortzaren ehun gogorra suntsitzen da.
Hortzaren aurpegi oklusaleko kariesa izan daiteke, hozka egiteko erabiltzen dugun haginaren zatia, eta agertzen da hobiek eta pitzadurek, “haranek”, bakterioentzat errazago uzten dutelako jalkitzea eta esmaltea suntsitzea, lehenik, eta dentina, ondoren.
Txantxar interproximalak ere izan ditzakegu, txantxarrak hortzen hormetan, hortz batzuen eta besteen arteko hutsuneetan. Hori gertatzen da, normalean, eskuila bakarrik erabiltzen badugu ez ditugulako hortzen paretak garbitzen, eta plakarik eta janari-hondarrik geratzen bada, bakterioek oturuntza bat egiteko aprobetxatzen dute, eta sortzen dituzten azidoekin, gure hortza suntsitzen dute.
Horregatik da hain garrantzitsua hortzetako zeta edo hortzarteko eskuilak egunero erabiltzea, eskuila BAKARRIK, ez du ahoa erabat garbitzen, funtsezkoa da haria erabiltzea.
Txantxarraren tratamendua honetan datza:
Obturazio bat egin, “enpaste” bezala ezagutzen duguna. Egiten duguna da hortzaren zati “bigun” eta suntsitu hori kendu.
Konpondu hortz bakoitzari dagokion kolore zuriko erretxina konposatuarekin (compositea, ingelesezkoa) edo beirazko ionomeroarekin. Material bikaina da mamitik hurbil nagoen kasuetan (hortzaren “nerbioa”), birmineralizatu egiten baitu eta hortz bigunen bat geratzen bada konpontzen laguntzen baitu. Klinikan asko erabiltzen dugun materiala da, haurretan aukeratzekoa.
